ความน่าเชื่อถือเป็นสิ่งที่ผู้อื่นมอบให้ ไม่ใช่สิ่งที่คุณประกาศเอง ถ้าคุณป่าวประกาศความเป็นเลิศของตัวเอง คุณกำลังใช้ ethos ไป ไม่ได้สร้างมันขึ้น ใน New Zealand สัญชาตญาณแบบ tall poppy (ธรรมเนียมกดคนที่โดดเด่นเกินหน้า) บังคับใช้กฎนี้อย่างเปิดเผย และมันทำหน้าที่เป็นตัวกรอง คือสถานะที่เจ้าตัวรายงานเองรับฟังเป็นหลักฐานไม่ได้ สถานะจึงต้องมีคนอื่นมอบให้ เสิร์ชเอนจินใช้กฎเดียวกัน ลิงก์คือคะแนนเสียงที่คนอื่นเป็นผู้ลงให้ ในสามส่วนของ ethos ตามแนวคิดของ Aristotle นั้น ปัญญาเชิงปฏิบัติ (phronesis) และความเป็นเลิศ (arete) คนอื่นเท่านั้นที่ยื่นให้คุณได้ ส่วนความปรารถนาดี (eunoia) คือแขนงเดียวที่คุณลงมือทำได้โดยตรง นี่คือนาฬิการะดับปี และเป็นเสาหลักที่คุณควบคุมไม่ได้ ซึ่งเป็นเหตุผลที่มันถูกให้น้ำหนักมาก
ข้อโต้แย้งหลัก
- หลักฐานเดียวกัน สองบริษัท ปฏิกิริยาตรงข้ามกัน บริษัทหนึ่งได้ยินว่า “น่าประทับใจนะ” อีกบริษัทได้ยินว่า “เออ ๆ จริงเหรอ” หลักฐานรับรองตัวเองไม่ได้ ต้องมีใครสักคนเต็มใจเชื่อคุณก่อน ตัวเลขของคุณจึงจะมีความหมายอะไรเลย และความเต็มใจนั้นคือ ethos คือนาฬิกาที่เดินเป็นปี ซึ่งซื้อไม่ได้ในไตรมาสนี้ไม่ว่างบจะเท่าไร
- ในโมเดลแบบอเมริกัน ethos ส่วนใหญ่ถูกประกาศเอาเอง คุณอ้างว่าเป็นผู้ทรงอำนาจ ย้ำคำอ้างนั้นซ้ำ แล้วคำอ้างก็กลายเป็นคุณวุฒิ ผู้นำทางความคิด ผู้เชี่ยวชาญในอุตสาหกรรม อันดับหนึ่งในวงการ วิธีนี้ได้ผลที่นั่น เพราะวัฒนธรรมของเขาโดยทั่วไปยอมรับการรายงานตัวเองอย่างมั่นใจว่าเป็นหลักฐาน ลองทำแบบนั้นที่ Wānaka ดูสิ
- ที่นี่ และผมคิดว่าข้ามทะเล Tasman ไปอีกฝั่งก็เช่นกัน ความน่าเชื่อถือที่ประกาศเองไม่ได้แค่ถูกลดค่า แต่ถูกลงโทษ ถ้าคุณประกาศความเป็นเลิศของตัวเองใน New Zealand คุณไม่ได้สร้าง ethos แต่คุณใช้มันไป
- เราเรียกมันว่า tall poppy syndrome และมองว่าเป็นข้อบกพร่องในนิสัยของคนทั้งชาติ ซึ่งก็อาจจะจริง แต่มันยังทำหน้าที่เป็นตัวกรองด้วย คือสถานะที่เจ้าตัวรายงานเองรับฟังเป็นหลักฐานไม่ได้ สถานะจึงต้องมีคนอื่นมอบให้
- ถ้าปัญญาเชิงปฏิบัติและความเป็นเลิศมีแต่คนอื่นเท่านั้นที่ยื่นให้คุณได้ แขนงเดียวของ ethos ที่คุณลงมือทำได้โดยตรงก็คือความปรารถนาดี ดังนั้นส่วนที่ดูอ่อนที่สุดจึงกลายเป็นส่วนที่รับน้ำหนักในโลกส่วนนี้ ไม่ใช่เพราะเราใจดีกว่า แต่เพราะอีกสองเส้นทางปิดตายสำหรับการทำเอง
- คุณผลิต logos ของตัวเองได้ และเช่า pathos ของตัวเองได้ แต่ออก ethos ให้ตัวเองไม่ได้ คนอื่นใช้จ่าย ethos ของคุณได้ แต่คุณออกมันเองไม่ได้ ดังนั้นคุณจึงสร้างเฉพาะส่วนที่คุณมีสิทธิ์สร้าง ต่อเนื่องหลายปี และปล่อยให้คนอื่นยื่นส่วนที่เหลือให้คุณ
- Aristotle ชี้ว่า ผู้ฟังให้อภัยเรื่องที่คุณพูดผิดได้เร็วกว่าให้อภัยเรื่องที่คุณไม่ได้ยืนอยู่ข้างพวกเขามาก
- Eunoia คือความปรารถนาดี คุณอยู่ข้างผู้ฟัง และอยากให้พวกเขาได้ประโยชน์ไม่ว่าจะซื้อหรือไม่ก็ตาม ไม่ใช่การแสดงให้ดูเหมือนมี แต่คือทิศทางที่ใจมุ่งไป
- คำว่า idiot ในภาษาอังกฤษมาจากคำกรีก idiotes ที่แปลว่าบุคคลส่วนตัว คนที่ไม่มีบทบาทสาธารณะ ไม่มีสถานะ ไม่มีชื่อเสียงในนครรัฐ (polis) ชาวกรีกไม่ได้คิดว่า idiot คือคนโง่ พวกเขาคิดว่า idiot คือคนที่ไม่เป็นที่รู้จัก
ความเห็นของผม
ethos ออกให้ตัวเองไม่ได้ มีแต่ผู้อื่นมอบให้เท่านั้น และผู้อื่นก็ใช้จ่ายมันได้โดยไม่ต้องได้รับความยินยอมจากคุณ ดังนั้นงานสร้างชื่อเสียงที่ซื่อสัตย์จริงมีเพียงการลงมือทำด้วยความปรารถนาดีต่อเนื่องหลายปี บวกกับการทำให้หลักฐานที่ผู้อื่นมอบให้อ่านออกได้ (Trust Signal) ทุกสิ่งที่อ้างความน่าเชื่อถือ ตั้งแต่โลโก้ “as seen in” ไปจนถึง thought leadership (การเป็นผู้นำทางความคิด) คือ authority theatre (การสร้างภาพความเป็นผู้รู้) และทั้งคนและเครื่องจักรต่างเรียนรู้ที่จะลงโทษมันแล้ว
ทั่วทั้งจักรวาล
- thetrustalgorithm.com/authority-theater/ · Theatre is asserted ethos. It fails twice: with people (tall poppy) and with machines (the pattern gets caught).
- thetrustalgorithm.com/trust-promise-pairs/ · How the years clock is built, in increments small enough to keep.
- opportunityandauthority.com/link-building/ · Links are conferred votes. That’s why they count and why buying them is theatre.
อ่านเนื้อหาฉบับเต็มได้ที่: Conferred Ethos (ethos ที่ผู้อื่นมอบให้)
หน้านี้เป็นคำแปลด้วยเครื่องจากต้นฉบับภาษาอังกฤษ และยังไม่ได้รับการตรวจสอบโดยบุคคล Machine-translated from the English seed, unedited.